پوریم

آن زمان که آدم خلق شد هرگز در این فکر نبود,روزی خواهد آمد که باید زمین را ترک گوید

پوریم

آن زمان که آدم خلق شد هرگز در این فکر نبود,روزی خواهد آمد که باید زمین را ترک گوید

אני מה אני من که هستم من چه هستم(یاداشت پنجاه و نهم)


راهــــــی بــــــی‌راه، شبـــــی بـــی مــاه

عاشقــــی معشوق، شبحــــی مات و مبهـــوت
طلوعــــــــی زمغــرب، پرنده‌ای بــی بال
یـــــاوری بی ‌یــــار، یا چشمه‌ای بـــــــی آب
شایـــد تنهـــــا نقشی بــر در و دیـــــوار
تو بگــــو، من کـــــه هستم، من چـــــه هستم
سلحشوری بی‌حماسه، شاهینی بی‌آشیانه
رسولــــــی بــــی رساله، یا وجــودی بی‌نشانه
نمـــی‌دانم، نمی‌دانم، عارفی بی معبودم
یــــا درویشـــی بی کشکولـــم، نمــــــی‌دانم
کالبدی بی‌روحم، یا مرده‌ای بی گورم
سکوتی مرگبارم، یا ستاره‌ای سیاه و خاموشم
اما مــــن زتــو بیدار، خسته‌ام ای یـــار
نگـــــران زبـــــــودن، حتــــی در نـــــــبودن
همچــــو یـــوسف به چــــاه رفتــــــه
امیـــــــــدهـــای بــــر بـــــــــــــاد رفتـــــــه
همچـــــو اسیـــری بــــــی حصـــــار
کاروانــــــی با غــــم اندوه بــــی‌شمـــــــــار
بــــا همه اینهــــا، با همه پوچـــــی‌ها
تو را زجــــــان دارم، تو را زجـــــــان خواهم
با تمامی وجود، تو را دوست دارم


באופן לגמרי מהמטרה, לילה בלי ירח
המאהב מאהב, רוח רפאים מוכה תדהמה
שחר, ציפור בלי כנפיים
העוזרים בודד, או ללא מים בעיניים.
אולי התפקיד היחיד על הקיר
תגיד לי, מי אני, מה אני
  ·אמיץ לב, שאהין
הגמר הוא שליח, או
אני לא יודע, אני לא יודע, מיסטיקן ללא
או בלי דרוויש, אני לא יודע
פיזית, או גברים ללא
השתיקה , או כוכב רגוע שחור
אני מתעורר, אני עייף שותף
  מודאג, גם בהעדר
יוסף הלך בארות כאלה
מקווה נעלם
גדר כזו אסירים
קרוואן עם רבים להתאבל
עם זאת, עם כל האבסורד
אתה יודע, היית
עם כל האהבה שלי