پوریم

آن زمان که آدم خلق شد هرگز در این فکر نبود,روزی خواهد آمد که باید زمین را ترک گوید

پوریم

آن زمان که آدم خلق شد هرگز در این فکر نبود,روزی خواهد آمد که باید زمین را ترک گوید

עיניים לשמים-چشم به آسمان(یاداشت چهل و پنجم)


سر به هوا نیستم اما همیشه چشم به آسمان دارم


حال عجیبی ست دیدن همان آسمان

که شاید تو

دقایقی پیش به آن نگاه کرده ای . . .


אני באוויר, אבל תמיד יש עיניים לשמים

ובכל זאת, מוזר לראות את השמים

אתה יכול להיות

לפני כמה דקות להסתכל על זה. . .

אדמונד- ژابه(یاداشت چهل وچهارم)



با فریاد نام او را ادا کردی

هر فریادی نشانی بود از نامش
گفت: نامم را از نشانه ها بیاموز
که بگویی و بترسی بپذیری و دوست بداری


דיבר עם שמו
היה בכי מכתובת הרשומה
אמר השיחה שלי כדי ללמוד את הסימנים
מפחד לומר ולקבל ולאהוב